Stage op de Molenhof van Hilde
Met een zucht sluit ik de deur van de groepsverzorging, en loop ik de Molenhof uit naar mijn fiets. Mijn maatschappelijke betrokkenheid zit er weer op. Ik had Merci-chocolaatjes meegenomen, om afscheid te nemen van alle ouderen, en collega’s.
De ouderen wisten meestal niet wie je was, maar toen ik afscheid nam, om half 6, zeiden ze allemaal dat ze het heel erg gezellig vonden dat ik er elke week was geweest. Lekker knutselen, zingen en ook gewoon gezellig spelletjes doen. Ik was heel erg blij dat ze het leuk vonden. Want daar doe je het natuurlijk voor. Dat die mensen plezier hebben, en niet eenzaam op een kamertje zitten. Je zag mensen veranderen als je met ze praatte of een spelletje speelde. Ze werden weer vrolijk, of je waren opgelucht dat ze bijvoorbeeld over een overleden echtgenoot konden praten.
Waar ik ook heel blij mee was, is dat ik een hele leuke stagetijd gehad heb. Ik vond het werk leuk en gezellig, ook al deed je niet zo veel. Ik heb hele leuke gesprekken gehad met ouderen, over vroeger en over hun kinderen. En mijn collega’s waren heel erg aardig. Ik werd niet gezien als iemand die gewoon even een half jaar komt kijken, maar ik kon gewoon alles meedoen. Het was heel erg leuk, ik heb er ook nog dingen van geleerd. Er gebeuren dingen die je anders nooit ziet, of meemaakt. Ik ben heel blij dat ik deze dingen wel gezien heb.
Kortom: Een geslaagde maatschappelijke betrokkenheid, met veel plezier!